حرفهای دل محمد جواد

عمو فاطمی راوی سیره شهدا

سعید کرمانی — 2011-06-07T04:11:11+01:00

عمو فاطمی راوی سیره شهدا هم هست درایام سالگرد رحلت امام کنارقبرشهیدچمران از چمران میگفت چه عاشقانه می سرود وجمعیت سرتاپا گوش به این روایت عاشقانه می دادند

محمدجوادشاکری درباغ شاهزاده ماهان

سعید کرمانی — 2011-04-05T08:52:27+01:00

این عکس درنوروزسال1390 باغ شاهزاده ماهان کرمان گرفته شد محمد جوادشاکری اکنون در کلاس سوم ابتدایی درس می خواند

پسر سبز علوی

سعید کرمانی — 2009-12-05T17:27:22+01:00

جشن الفبای محمد جواد

سعید کرمانی — 2009-05-20T03:49:35+01:00

این عکس روز جشن الفبای محمد جواد است که درتاریخ30/2/1288درمدرسه کریمه اهل بیت علیها

السلام شهرک پردیسان قم بر گزار گردید

روز معلم گرامی باد

سعید کرمانی — 2009-05-01T15:05:18+01:00

به نام خدا

من در کلاس اول دبستان کریمه اهل بیت (س)شهرک پردیسان قم درس میخوانم روز معلم را به معلم عزیزم اقای اقاعلی وهمه معلمان زحمتکش ودلسوزتبریک عرض میکنم

محمدجوادوابجی دوگل گلاب

سعید کرمانی — 2009-04-08T16:16:55+01:00

محمدجوادشاکری ومحمدعلی معراج دودوست خوب

سعید کرمانی — 2009-04-08T16:14:22+01:00

خاله سارای مهربون

سعید کرمانی — 2008-12-10T15:08:40+01:00

گفتگو با خاله نرگس

سعید کرمانی — 2008-12-07T11:22:00+01:00

گفتگو با خاله نرگس

- لطفاً خودتان را معرفی کنید؟

من آزاده آل ایوب متولد پنجم بهمن هزار و سیصد وپنجاه وهفت، یعنی بچه‌ی انقلاب از تهران و عاشق بچه‌ها.

- رشته‌ی تحصیلی شما در دانشگاه چه بوده؟

جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی

* از چه سالی شروع به‌کار در صدا و سیما کردید؟

از سال 76 وارد تلویزیون شدم

* پس به جز رنگین کمان در قسمت‌های دیگر هم بودید؟

بله، در گروه معارف شبکه یک بازیگری و اجرا داشتم و از سال 79 به صورت پراکنده برای کودکان کار کردم، در گروه کودک شبکه 1 و در برنامه نوجوان شبکه جام‌جم مجری بودم.

و جدیداً مسابقه‌ی ستاره‌ها که به مشکلات نوجوانان خارج از کشور می‌پردازد را اجرا می کنم. البته علاقه‌ی من به برنامه‌های کودک به علت عشق به کودکان بیشتر از هر چیز دیگری است.

* زمان کودکی شما کدام مجری برنامه اجراء می‌کرد؟

خانم رضایی و خانم خامنه‌ای و خانم معاونی

البته در آن دوران دوست داشتم مجری‌ها را از نزدیک ببینم و این یک آرزو بود.

یک روز در حسینیه‌ی ارشاد جشن نیکوکاری بود حدود 2سال پیش از خانم خامنه‌ای هم دعوت شد تا به برنامه‌ی رنگین کمان بیایند وقتی ایشان را دیدم خیلی خوشحال شدم و گفتم آرزوی من دیدن شما از نزدیک بود.

* آیا برنامه‌های تلویزیون را نگاه می‌کنید؟

خیلی از برنامه‌های تلویزیون را پی‌گیری می‌کنم و فکر می‌کنم یکی از بهترین سریالها، سریال حضرت یوسف علیه‌السلام است.

کسی قدرت ندارد مثل خدا داستانی را چنین تشریح کند. که پر از زیبایی و جذابیت باشد هم از نظر سیاست و فرهنگ و علم و مذهب و داستانی غنی باشد و علومی در آن نهفته است که هیچ‌وقت جذابیت خود را از دست نمی‌دهد. و فکر می‌کنم بهترین باشد و خواهد بود چون داستانی است که خدا تعریف کرده.

* برنامه‌ی کودک را هم نگاه می‌کنید؟

بله من کارتون خیلی دوست دارم، البته برنامه‌ها کودک به تجربه‌ی کاری من کمک می‌کند و من می‌توانم بیشتر متوجه علاقه‌های کودکان بشوم، وقتی برنامه کودک را نگاه می‌کنم حرف‌های کودکان را می‌شنوم و از کنار هم چیدن این مطالب می‌توان بهتر کار بکنم.

برنامه کودک شبکه 8 را هم می‌بینم آنها قرآن را خیلی قشنگ و با زبان ساده به بچه‌ها آموزش می‌دهند فکر می‌کنم برنامه‌ی ؟؟؟ است.

* در اجرا الگویی هم دارید؟

الگویی ندارم و سعی کردم با استفاده از تجربه‌ دیگران و آنهایی که بیشتر از من می‌دانند و حتی انتقادهای سازنده برای خودم برنامه‌ای را تنظیم کنم.

* در حال حاضر از کدام کارتون بیشتر خوشتان می‌آید؟

نخودی که از برنامه خودمان پخش می‌شود.

* کدام کارتون‌ها را در قدیم بیشتر دوست داشتید؟

هاچ زنبور عسل یادم می‌آید که مادرم یک صورتک هاچ را برایم خریده بود و من خیلی خوشحال شدم.

البته کارتون‌های مسافر کوچولو و دکترارنست را هم خیلی دوست دارم.

* کارتون در خواستی شما چه کارتونی است؟

شلمان (بامزی)

* راستی خود شما چند تا بچه دارید؟

(با خنده ) تمام بچه‌های رنگین کمانی بچه‌های من هستند.

* اگر مجری کودک نبودید چه کار می‌کردید؟

بازیگری البته باز هم به سراغ بچه‌ها می‌آمدم من رنگین کمان را خیلی دوست دارم و جدی پی‌گیری می‌کنم فکر می‌کنم جزء کمتر مجریانی باشم که برنامه کودک را پی‌گیری می‌کنم و شاخه به شاخه نمی‌پرم و تمام انرژیم را وقف رنگین کمان کرده‌ام.

هدف من با بچه‌ها بودن و شاد دیدن آنها است دوست دارم قله‌ی شادی کودکان را فتح کنم و همیشه برای اینکار از راهنمایی‌های دیگران استفاده می‌کنم.

* چرا مامان پنگول نمی‌شوید؟

سربه سرش می‌گذارم ولی اگر هم بخواهم نمی‌توانم مامان پنگول شوم چون هر کسی فقط مامان خودش را دارد هیچ‌کس نمی‌تواند جای مامان کسی را بگیرد. اگر حتی مامانی در این دنیا نباشد محبت او هست.

* پنگول را بیشتر دوست دارید یا پنبه را؟

پنگول عروسک بازیگوش و در عین حال، مهربان، دلسوز و باهوش است و من این جور بچه‌ها را دوست دارم و پنبه نمک برنامه است. من پنبه را در کنار پنگول دوست دارم.

* دوست دارین به بچه‌ها چی بگین؟

هر وقت به آسمان نگاه کردید یکی از ستاره‌های پر نور را انتخاب کنین، و بدونین که وقتی دارین به آن نگاه می‌کنین من هم به آن نگاه می‌کنم و همیشه به آنها فکر می‌کنم و دوستشان دارم.

تهیه شده توسط : مینو خرازی

http://www.tebyan.net/Children_Teenagers/Games_Entertainment/Children/2008/12/

7/80135.html

یکشنبه 17/9/1387

عموقناد حاجی می شود

سعید کرمانی — 2008-12-01T16:05:52+01:00

1. عمو قناد حاجی می شود

2. توی لابی هتل بغض‌اش ترکید. بلند بلند گریه کرد،اشک‌هایش در پهنای صورتش خانه کرد. چشمانش رنگ خون گرفت وقتی گفت، به نیابت کسی می‌آیم که 3 سال است در حالت بیهوشی بسر می‌برد ولی نمی‌شناسمش اما به دیدنش می‌روم.

3. متولد چه سالی هستی؟

1333.

4. چند تا فرزند ‌داری؟

a. هفته‌ای، چهل پنجاه تا! من بچه‌های ایران را مثل بچه‌های خودم می‌دانم. ولی خودم سه تا بچه‌دارم. دو تا دختر دوقلو و یک پسر تک! دبیرستانی و راهنمایی.

5. آنها پای برنامه شما می‌نشینند؟

6. بله. اولین کسانی هستند که برنامه‌ام را نقد می‌کنند. گاهی می‌گویند این قسمت خوب نبود و یا این قسمت خوب بود. جمعه که به خانه می‌آیم برنامه‌ام را ضبط می‌کنند و... به هر حال شوخی نیست در هر جمعه با میلیون‌ها نفر صحبت کردن از تمام قشرها، از تمام سنین و از تمام اقوام ایرانی و...

7. خداحافظی کردی و آمدی؟

a. بله. با کوچک و بزرگ، با زن و مرد. طلب حلالیت کردم.

با بچه‌های پای تلویزیون چی؟

b. با آن‌ها هم بله. خب چندین سال است روزهای جمعه پای تلویزیون می‌نشینند از همه شان حلالیت طلبیدم.

8. چی شد آمدی حج؟

a. خدایی بود. شاید به خاطر شکرگزاری همیشگی من از نعمت‌هایی که خدا به من داده است.

9. دنیای شما؟

a. دنیای بچه‌ها بوده است. حدود 28 سال در تلویزیون برای بچه‌ها کار کردم.

لحظه‌های ناب تلویزیون بهتر بود یا حال و هوای مدینه؟

b. شاید در این سال‌ها که جمعه برنامه زنده داریم و همیشه خدا به ما کمک کرده، یاد نعمت‌های خدا بودیم. ولی لحظه‌ای که در شب قدر به من اعلام کردند، عازم حج هستی، حسی غریب به من دست داد.

10. چرا؟

a. چون می‌خواستم از نزدیک مسجدالنبی، بقیع، مدینة منوره، خانه خدا و این عظمت مسلمانان در حج را ببینم. احساس می‌کنم همه می‌خواهند بیایند خانة خدا را ببینند. و الله در طول زندگی‌ام از همه چیز شیرین‌تر است. نمی‌دانم چه کار خوبی کردم که خدا ما را به خانة خود دعوت کرد.

11. عمو قناد چرا گریه می‌کنی؟

a. من...[اشک کلماتش را بریده می‌کند و...] من به نیابت کسی آمده‌ام که نمی‌شناسمش، یک بچه که سه سال توی کما است. ولی هر دو سه ماه یک بار به او سر می‌زنم. از خدا می‌خواهم شفا پیدا کند...[به دوردست خیره می‌شود و قطره‌های اشکش را از صورت می‌چیند]

12. تا امروز چه چیزهایی دیده‌ای؟

a. این صف نماز را که می‌بینم همه مردم با زبان و لهجه گوناگون و از ملیت‌های مختلف به طرف خانة خدا ایستاده‌اند و سپاس نعمت‌های او را به جا می‌آورند، لذت می‌برم.

13. برای کی دعا می‌کنی؟

a. برای مادرم. عزیزی که هم پدر بود هم مادر. آخر چهل سال پیش پدرم به رحمت خدا رفت.

14. تمنای شما از خالق یکتا؟

a. همه آنها که آرزوی این سفر را دارند، فرجی شود و به این سرزمین مشرف شوند.

15. دعای شما توی مدینه؟

a. دعای کمیل کنار بقیع لذتی عجیبی داشت. دعایی به معنای یکپارچگی همة مردم ایران با هر لهجه و زبانی در معنوی ترین قطعه خاک معطر مدینه.

16. زیباترین جایی که رفتی و یا دیدی؟

a. صحنه حضور همة زائران کنار بقیع و زمزمه‌های دعای کمیل در بین ‌الحرمین.

17. برای بچه‌ها هم دعا کردی؟

a. بله. برای سلامتی و موفقیت و سربلندی آنان و برای خانواده و ایران عزیز.

18. سوغاتی شما برای بچه‌ها؟

a. خاطراتی که از جای جای اینجا دارم. اگر خدا توفیق دهد آنچه که دیده‌ام به زبان جاری کنم.

19. اینجا وقت شما چطور صرف می‌شود؟

a. شب‌ها توی مسجدالنبی... درددل کردن... نماز خواندن و یاد یک‌یک آنها که التماس دعا گفتن... روز هم از نزدیک ظهر می‌روم مسجدالنبی.

20. شما هیأتی هستید؟

a. توی شبکه دو با بچه‌های حراست، هیأت حضرت ابوالفضل(ع) را اداره می‌کنیم.

21. چه کار می‌کنی توی هیأت؟

a. همین که چای به دست مردم می‌دهم، احساس می‌کنم که ثوابی کرده‌ام.

22. از برنامه‌های تلویزیون خسته نمی‌شی؟

a. نه، هر بار و با هر برنامه جدید انرژی بیشتری می‌گیرم.

23. این که با هنرمندان آمدی حج؟

a. احساس لذت می‌کنم. چون توی تهران فرصتی پیش نمی‌آید کنار هم باشیم و صحبت کنیم، شاید در یک سال یک بار هم یکدیگر را نبینیم.

24. و حرف آخر؟

a. ممنون

25. [زلال شده بود با همان قطره‌های اشک دلتنگی برای آنها که در مدینه نیستند، متبرک شده بود با این مروارید‌های قیمتی که بر چهره‌اش نشسته‌بود، برای همین هم هنگام خداحافظی او را در آغوش گرفتیم و بوسیدیم و خداحافظی کردیم...]

26. تهیه شده توسط همکار محترم سایت تبیان: جناب آقای روزبه برکت رضایی

http://tebyan.net/Children_Teenagers/Games_Entertainment/Children/2008/12/1/79878.html

محمد جواد ودوچرخه اش/کلاس اول مدرسه کریمه اهل بیت

سعید کرمانی — 2008-11-30T11:03:42+01:00

دوچرخه های محمد جواد ودوستانش

سعید کرمانی — 2008-11-30T09:06:19+01:00

محمد جواد وابجی کوچولوش

سعید کرمانی — 2008-10-29T13:44:19+01:00

محمد جواد ودرس ومدرسه کلاس اول

سعید کرمانی — 2008-10-29T13:38:46+01:00

خدای كودكان

سعید کرمانی — 2008-10-28T04:15:11+01:00

مریم 5 ساله از مادرش پرسید: مامان خدا كیه؟ مادر گفت: خداوند یك نیروی خیلی بزرگیه كه دنیا را آفریده. مریم پرسید: نیرو چیه؟ مادر گفت: یعنی خدا قویه، خیلی قوی. مریم پرسید: پس خدا مثل باباست؟ مادر گفت: نه عزیزم! خدا كه آدم نیست. مریم گفت: یعنی مثل اون كه دیروز توی فیلم دیدیم؟ مادر آشفته در حالی كه لب هایش را می گزید با عصبانیت گفت: استغفرالله! نه بچه! این حرف های زشت را نزن. خدا یك نور درخشان و بزرگه. مریم پرسید: یعنی یك لامپ خیلی بزرگ مثل اون هایی كه تو شهر بازیه؟ مادر گفت: نه مثل نور لامپ، یعنی... و بعد مستأصل گفت: بچه چقدر سؤال می كنی برو دنبال بازی ات! مریم با نگاهی حیران و منتظر، و ذهنی پر از سؤال های بی جواب ساكت شد و در دل با خودش می گفت: یعنی خدا كیه؟! پانزده سال بعد وقتی مریم دانشجوی سال سوم دانشگاه بود به خاطر نگارش مقاله ای راجع به مبدأ آفرینش جایزه اول سمیناری را از آن خود كرد و مادر در حالی كه با تمام وجود به مریم افتخار می كرد خدا را سپاس می گفت كه دخترش جوانی عارف و خداشناس شده است. در همین حال خاطرات را مرور می كرد و متحیر بود چگونه در طول این سال ها دخترش این قدر متحول شده است. آیا او همان دختر بچه دیروز با آن سؤالات عجیب است؟